به عنوان نمونه تنها در جلد 14 در شرح دو حدیث متذکر این موضوع شده اند

ایشان در شرح حدیث ( إِنَّ أَسْمَاء أَرْسَلَتْ إِلَى اِبْن عُمَر بَلَغَنِي أَنَّك....)میگویند :

و فی هذا الحدیث دليل على استحباب التبرك بآثار الصالحين وثيابهم

ترجمه:

و این حدیث دلیلی هست بر استحباب تبرک به آثار و لباسهای بجا مانده از صالحین

ودر شرح حدیث ( اِتَّخَذَ النَّبِيّ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ وَرِق ) در باره پوشیدن انگشتر رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) توسط خلفاء (رضی الله عنهم) می گوید:

 فِيهِ التَّبَرُّك بِآثَارِ الصَّالِحِينَ وَلُبْس لِبَاسهمْ 

ترجمه:

در این روایت تبرک به آثار صالحین هست

ودر ادامه به عنوان شاهد سخنش می گوید :

فَجَعَلَ الْقَدَح عِنْد أَنَس إِكْرَامًا لَهُ لِخِدْمَتِهِ ، وَمَنْ أَرَادَ التَّبَرُّك بِهِ لَمْ يَمْنَعهُ

ترجمه:

وپیمانه پیامبر (صلی الله علیه وسلم) را  به عنوان تکریم و به پاداش خدمات نزد( أنس ابن مالک)گذاشته بودند و هر گاه که او  میخواست با آن قدح تبرک بجوید او را منع نمی کردند