امام شوکاني(رحمه‌الله )  در نيل الأوطار  در باره حیات برزخی پیامبر(صلی الله علیه وسلم) مي گويند : 

وَ قَدْ ذَهَبَ جَمَاعَة مِنْ الْمُحَقِّقِينَ إلَى أَنَّ رَسُولَ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيّ بَعَدَ وَفَاته ، وَأَنَّهُ يُسَرُّ بِطَاعَاتِ أُمَّته ، وَأَنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَا يُبْلَوْنَ ، مَعَ أَنَّ مُطْلَق الْإِدْرَاك كَالْعِلْمِ وَالسَّمَاع ثَابِت لِسَائِرِ الْمَوْتَى .

ترجمه :

 جماعتي‌ از محققين بر اين عقيده اند که رسول خدا بعد از وفاتشان زنده اند ، و بخاطر اعمال نيک امتشان خوشحال مي‌ شوند ، و اينکه انبياء در قبرشان نمي پوسند ، علاوه بر اينکه مطلق درک مثل علم و شنيدن براي همه مرده گان ثابت و قطعي است ( چه برسد به انبياء و رسل )

این در حالی است که بنا به نقل  امام زینی دحلان( مفتی مکه )وهابیان پیامبر(صلی الله علیه وسلم) را حتی از  عصا ی دستشان کم ارزشتر  می دانند

ایشان می گویند :

 أن بعض أتباعه كان يقول عصاي هذه خير من محمد لأنها ينتفع بها في قتل الحية ونحوها ومحمد قد مات ولم يبق فيه نفع أصلا وإنما هو طارش

ترجمه :

بعضی از اتباع و پیروان او ( محمّد بن عبد الوهاب) می گفت : این عصای من از محمد بهتر است زیرا  من با عصای خود می توانم ماری را بُكشم ولی محمد مُرد  ودیگر هیچ نفعی نمی رساند او ( پیامبر ) {طارش } پیغام رسانی بیش بود

لینکهای  مرتبط :

گفتگوی من (عبدالحمید ) با شیخ سلفی