امام احمد بن حنبل در مسندش  به سند خود از جابر بن عبدالله انصاری از رسول خدا (ص) روایت می  کند که آن حضرت فرمود :

اُمرت أن اُقاتل الناس حتی یقولوا " لا اله الا الله " فاذا قالوا عصموا منی دمائهم و اموالهم الا بحقها و حسابهم علی الله عز وجل .

من مأمور شده ام با مردم بجنگم تا بگویند " لا اله الا الله " و وقتی آن را گفتند خون و مال شان از جانب من در امان خواهد بود مگر به حق دماء (یعنی به قصاص) و حساب مردم بر خداوند خواهد بود .

بیهقی در السنن الکبری از ابی هریره روایت می کند که رسول خدا(ص) فرمود :

امرت ان اقاتل الناس حتی یقولوا " لا اله الا الله " و یقیموا الصلاة و یوتوا الزکاة . فإذا فعلوا ذالک عصموا منی دمائهم و اموالهم الا بحقها و حسابهم علی الله .

من امر شده ام با مردم بجنگم تا بگویند " لا اله الا الله " و نماز بر پای دارند و زکات بدهند . وقتی این کار ها را انجام دادند خون و مال شان از جانب من در امان خواهد بود مگر به حق دماء (یعنی به قصاص) و حساب مردم بر خداوند خواهد بود .

نور الدین هیثمی در مجمع الزواید روایتی از انس بن مالک نقل می کند که : هنگامی که چشم عتبان بن مالک مجروح گردید ، به رسول الله (ص) پیغام فرستاد که من دوست دارم شما به خانه من تشریف آورده و نماز گزاری و دعا کنی تا خداوند به ما برکت عنایت فرماید . رسول الله (ص) همراه با چند نفر از اصحابش رفت و در آن جا به گفتگو نشستند . یکی از یاران رسول خدا(ص)  مالک بن دخشم منافق  سخن به میان آورد. مردی عرض کرد : یا رسول الله آنجا پناهگاه منافقین است و در این مورد یاران حضرت سخن بسیار گفتند.

رسول خدا (ص) فرمود :

 آیا او(مالک بن دخشم )  نماز نمی خواند ؟

عرض کردند  : بلی یا رسول الله نماز می خواند اما نمازی که خیری در آن نیست .

رسول خدا (ص) فرمود : انی نهیت عن قتل المصلین .

من از کشتن نماز گزاران نهی شده ام .[1]

ابی سعید خدری می گوید : خنثایی را نزد رسول الله (ص) آوردند که دست ها و پاهای خود را خضاب کرده بود. اصحاب شروع کردند به او لگد زدن. حضرت پیامبر (ص) به یارانش فرمود :

از این مرد و یارانش برای زنان خود بترسید و دوری کنید .

عرض کردند : یا رسول الله ! آیا او را نکشیم ؟

فرمود : من از کشتن نماز گزاران نهی شده ام .[2]